Αντιπαθητικοί πολιτικοί

Εκτός από τους πρώτης γραμμής πολιτικούς άνδρες και γυναίκες τους οποίους αντιπαθούμε σε παρεξηγήσιμο βαθμό, υπάρχουν μια σειρά από δευτεροκλασάτους πολιτικούς που για διάφορους λόγους μας γυρίζουν τα μυαλά. Οπότε εδώ δεν θα ασχοληθούμε με Πάγκαλους, Σαμαράδες, Ντόρες, Αννούλες και τους λοιπούς. Θα κοιτάξουμε στα χαμηλότερα πατώματα της κομματικής ιεραρχίας. Μάλιστα επειδή πολλοί από αυτούς είναι νεότεροι είναι πιθανό να μην είναι εξοικειωμένο το ευρύ κοινό μαζί τους.

Μια πρώτη λίστα έχει ως εξής:

Φίλιππος Σαχινίδης (ΠΑΣΟΚ)

Με τρομάζουν οι άνθρωποι με τις χωρίστρες. Όπου βλέπω χωρίστρα ξέρω ότι κάτι δεν πάει καλά. Όποιος άνθρωπος ξοδεύει έστω και δύο δέκατα του δευτερολέπτου για να ρυθμίσει την κατεύθυνση της τρίχας του μάλλον είναι επικίνδυνος για πολλά πράγματα. Ο Υπουργός Οικονομικών με τη χωρίστρα είναι από τους ανθρώπους που σε μια παρέα θα ήταν ο πιο βαρετός τύπος. Δεν υπάρχει περίπτωση να έχει χιούμορ αυτός ο άνθρωπος. Αντιπαθητικός και κρύος.

Γιάννης Μιχελάκης (ΝΔ)

Αν η αντιπαθητικότητα είχε πρόσωπο θα ήταν το δικό του. Εκτός από πολιτικός και δεξιός από τους λίγους είναι και δημοσιογράφος, οπότε επιβαρύνεται η θέση του. Αγενής και επιθετικός, ένας τζάμπα μάγκας που προσπαθεί να επιβληθεί σε κάθε συζήτηση καταφέρνοντας μονίμως να εκνευρίσει τον συνομιλητή του διαστρεβλώνοντας τις απόψεις του.

Σοφία Γιαννακά (ΠΑΣΟΚ)

Βλέποντας την ομιλία της όταν εισηγούνταν στη Βουλή το Μνημίνιο 2 ένιωσα ότι βλέπω την Δαμανάκη σε remake. Η ελαφρώς ενδεικτική της καταγωγής της προφορά, το μαλλί, η ακατάσχετη πασοκομπουρδολογία, ενδεδυμένα σε ένα πανάκριβο βλαχοταγιέρ μου έφεραν συνειρμούς κακογουστιάς της μεγάλης αγωνίστριας Δαμανάκη, οπότε μια θέση στα charts των φερέλπιδων αντιπαθητικών πολιτικών της ανήκει δικαιωματικά.

Ρένα Δούρου (ΣΥΡΙΖΑ)

Η νεαρή εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ στις τηλεοπτικές της εμφανίσεις διακατέχεται από μια αγωνία. Μια αγωνία να εκφράσει με δυναμισμό τις θέσεις της, με συνέπεια να φωνάζει άσκοπα, να διακόπτει, να εκνευρίζει τον θεατή. Άστο ρε κούκλα μου. Η Κανέλλη το κάνει καλύτερα…

Κώστας Αιβαλιώτης (Λα.Ο.Σ.)

Ο Καρατζαφέρης τον έχρισε εκπρόσωπο τύπου κάποτε και από αυτή η φώκια με πατομπούκαλα μπαίνει στα σπίτια μας σχεδόν ημερησίως. Τα ρούχα του τα δανείζεται προφανώς από κάποιο τσίρκο, η γραβάτα κατεβαίνει μόνη της προς τα κάτω καθώς τίποτα δεν αντέχει να είναι κοντά του. Το εξυπνακίστικο βλέμμα του τον έχει κάνει να νομίζει ότι είναι έξυπνος γι’ αυτό βαδίζοντας στα χνάρια του μεγάλου αρχηγού του δεν χάνει ευκαιρία να εκστομίσει παπαριές που νομίζει ότι είναι εξυπνάδες.

Θόδωρος Μαργαρίτης (ΔΗΜΑΡ)

Μίγμα ρομποτοειδούς και πασοκοειδούς, το υβρίδιο που ακούει στο όνομα Θόδωρος Μαργαρίτης, αυτός ο αριστερός που έκανε την αλλαγή κομμάτων επιστήμη, μου είναι προσωπικά τόσο αντιπαθής που δεν μπορώ να σταματήσω να τον βλέπω όπου τον πετύχω. Δεν ξέρω αν φταίει το γεγονός ότι είναι τόσο στην τσίτα, γυαλισμένος, ξυρισμένος που εξωτερικά θυμίζει λοχαγό του Ε.Σ., ή αν είναι η αναμονή να ακούσω κάτι από το στόμα του που θα με κάνει να μισήσω τον πολιτικό του χώρο ακόμα περισσότερο. Θυμάμαι σε μια Ανατροπή να διαγωνίζεται σε μνημονιακή υποταγή με τους υπόλοιπους παρευρισκόμενους, όταν τον ρώτησαν γιατί δεν ψήφισε το μνημόνιο! Το ύπουλο πρόσωπο της καθωσπρέπει «αριστεράς», ο λύκος ντυμένος πρόβατο.

ΕλΙζα Βόζεμπεργκ (ΝΔ;)

Θα μπορούσε να είναι διασταύρωση κανίς και ουρακοτάγκου. Είναι όμως αποτέλεσμα αποτυχημένων πλαστικών που με το πέρασμα του χρόνου την έκαναν να μοιάζει με αμερικανίδα, συνταξιούχο πορνοστάρ. Δεν την αντιπαθώ επειδή εκπροσωπεί μια παραδοσιακή αστική τάξη της Αθήνας. Την αντιπαθώ γιατί είναι αυθεντική εκπρόσωπους του τίποτα, γνήσια κενότητα λόγου, πράξης και περιεχομένου.

Κωστής Χατζηδάκης (ΝΔ)

Last but not least: Ο αγαπημένος μου. Εντάξει, ο Κωστής θα μπορούσε να είναι υποψήφιος και σε άλλες κατηγορίες, όπως του πιο χαζού, του πιο σωληνάτου, του πιο ατάλαντου, ανίκανου και άοσμου πολιτικού. Όμως είναι και εδώ. Και δεν θα μπορούσε να λείπει αυτός ο τίμιος γίγαντας της πολιτικής. Αυτό το γνήσιο κουτσούβελο του φιλελευθερισμού, ο μοναδικός άνθρωπος που αποδεικνύει στην πράξη ότι δεν χρειάζεται καν IQ για να γίνεις υπουργός. Ακόμα και τον νεοφιλελευθερισμό που υπερασπίζεται δεν τον έχει μάθει καλά. Τον απαγγέλει ως ποίημα ή μάλλον ως μαθητής που διάβασε το μάθημα και το έμαθε απ’ έξω: «Αποκρατικοποιήσεις, μείωση του δημόσιου τομέα, ανάπτυξη». Όσες φορές έχει βρεθεί σε πάνελ με άλλους φαίνεται ότι δεν μπορεί. Αυτός θα έχανε σε debate και από μουγγό! Ίσως να τον αδικεί και το πρόβλημα άρθρωσης που αντιμετωπίζει. Ίσως να φταίει και η εμφάνισή του. Η φάτσα του είναι κωμική από μόνη της. Είναι η κινητή απόδειξη ότι η σάτιρα δεν έχει όρια, η κινητή απάντηση στους θεολόγους ότι αποκλείεται ο άνθρωπος να φτιάχτηκε κατ’ εικόνα του θεού. Ο Κωστής είναι τόσο άνευρος και ασέξουαλ που δεν μπορεί να έχει γνωρίσει οποιαδήποτε απόλαυση. Είναι ικανός να φάει χυλόπιτα και από νυμφομανή. Δεν περιγράφω άλλο….

Advertisements

3 thoughts on “Αντιπαθητικοί πολιτικοί

  1. Θα προσθεσω δυο για σκεψη και ισως για μελλοντικη σου αναρτηση

    Πανος Παναγιωτοπουλος

    Αργυρης Ντινοπουλος

    το οτι ανοικουν στον ιδιο χωρο ειναι καθαρα συμπτωση. Θα μπορουσαν καλλιστα να ειναι και πασοκ

    1. ήταν και οι δύο στα υπόψιν, όμως επειδή είναι παλαιότεροι πολιτικοί άνδρες δεν τους συμπεριέλαβα…ήθελα φρέσκο πράγμα…νέα ταλέντα…

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.