Οι δημοσκοπήσεις και η Χρυσή Αυγή

Την εποχή που η κρίση υποτίθεται ότι μαστίζει τις εταιρίες δημοσκοπήσεων εμφανίζονται περισσότερες από ποτέ. Κάθε μέρα ξεπηδά και μια καινούρια. Άρα δύο είναι τα πιθανά ενδεχόμενα: Είτε δεν τους έχει χτυπήσει η κρίση όσο λένε είτε κάνουν εντελώς αρπακολλατζίδικη δουλειά. Έχοντας προσωπική εμπειρία από τρεις διαφορετικές εταιρίες δημοσκοπήσεων μάλλον καταλήγω ότι ισχύουν και τα δύο.

Το πρώτο διότι στις εταιρίες αυτές δουλεύουν «μαύρα» νέα παιδιά με εξευτελιστικές πολλές φορές αμοιβές. Το κόστος της τηλεφωνικής δημοσκόπησης είναι μηδαμινό οπότε το μεγαλύτερο τους έξοδο είναι το ρεύμα που πληρώνουν. Επίσης έχω δει με τα μάτια μου πως «μαγειρεύονται» τα αποτελέσματα. Σου λέει για παράδειγμα ο supervisor για τον τάδε πολιτικό βάζε και καμιά παραπάνω θετική γνώμη. Αν δηλαδή ο συνεντευξιαζόμενος σου πει ότι κάποιον τον βαθμολογεί από 1-5 με 2 εσύ το κάνεις 3 ή 4.

Με τον ανταγωνισμό που υπάρχει σήμερα, με τόσες εταιρίες που συνεργάζονται με κανάλια και εφημερίδες (εσχάτως και με ιστοσελίδες) η δουλειά πρέπει να βγαίνει στο πι και φι. Οπότε γίνονται έρευνες με πολύ μικρότερο δείγμα (αν πχ το δείγμα πρέπει να είναι 2000 άτομα το κάνουμε με 850 για να το βγάλουμε στον μισό χρόνο με τα μισά έξοδα) είτε το κάνουμε τσαπατσούλικα αρκεί να είμαστε κοντά σε αυτό που λένε οι ανταγωνιστές μας για να μην καρφωθούμε.

Η αλήθεια είναι ότι οι εταιρίες δημοσκοπήσεων έχουν από καιρό χάσει την αξιοπιστία τους. Δεν είναι μόνο τα exit polls που έδειχναν κάποτε πρωθυπουργό τον Καραμανλή και βγήκαν οι βασιλικοί στο δρόμο με τις αφίσες του Γλύξμπουργκ και στο τέλος κέρδισε ο Σημίτης. Σημαντικότερη πληγή ήταν τα αποτελέσματα ασανσέρ που κατά καιρούς δίνουν σε κόμματα.

Τι απέγινε εκείνο το 18% του ΣΥΝ όταν εξελέγη πρόεδρος του ο Αλέξης Τσίπρας; Στις εκλογές που ακολούθησαν ο ΣΥΡΙΖΑ μπήκε στη Βουλή ως 5ο κόμμα, πιο χαμηλά και από τον ΛΑ.Ο.Σ τον οποίο παρεμπιπτόντως τον έδιναν τότε πιο χαμηλά.

Καταλαβαίνουμε ότι οι δημοσκοπήσεις είναι ένα εργαλείο. Ένα εργαλείο χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Θέλουμε δηλαδή να δείξουμε ότι ο κόσμος φεύγει από το ΠΑΣΟΚ και στρέφεται στην υπεύθυνη Αριστερά,  εμφανίζουμε δημοσκοπήσεις που δείχνουν την ΔΗΜΑΡ δεύτερο κόμμα. Έρχεται όμως η ώρα του Βενιζέλου, ο οποίος σημειωτέον έχει εξαιρετικές σχέσεις με συγκεκριμένα ΜΜΕ, αμέσως το 18% του κόμματος του Κουβέλη γίνεται 6%.

Έτσι, ξαφνικά προέκυψαν δημοσκοπήσεις που ΟΛΕΣ δείχνουν εξαιρετικά υψηλά ποσοστά στην Χρυσή Αυγή. Από το 1,5-2% που συνήθως έδιναν ξαφνικά το ποσοστό αυτό τριπλασιάστηκε και πλέον αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις φαίνεται πως ο Μιχαλολιάκος θα χαιρετήσει ναζιστικά, μετά το Δημαρχείο, και μέσα στη Βουλή.

Εδώ θα πρέπει να προσθέσουμε το διαρκές επικοινωνιακό παιχνίδι. Αν προσέξετε στους τίτλους των ειδήσεων στα σάιτ ή στις εφημερίδες θα δείτε: «Καταρρέει ο δικομματισμός-Στη Βουλή η Χ.Α». Σύμφωνοι, είναι ένα μείζων θέμα, αλλά δεν νομίζετε ότι η υπερβολική αναπαραγωγή της είδησης είναι λίγο ύποπτη; Κάποιος επίδοξος αναγνώστης μιας δημοσκόπησης περιμένει συνήθως να δει το πρώτο κόμμα ή το ποσοστό του κόμματός του, όχι αυτό της Χ.Α. Η συνεχής αναπαραγωγή δεν είναι τυχαία. Είναι σκόπιμη. Το επικοινωνιακό παιχνίδι του συστήματος είναι πάρα πολύ καλά στημένο.

Στις προηγούμενες εκλογές το μείζον ζήτημα ήταν η αποχή. Οι έγκριτοι δημοσιογράφοι και λοιποί δημοσιολόγοι δεν παρέλειπαν να αναφερθούν με κάθε ευκαιρία στην διαφαινόμενη αύξηση της αποχής και στην με αυτό τον τρόπο απόρριψη του πολιτικού συστήματος. Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται ή ενισχύεται μια ήδη υπάρχουσα τάση. Ο κόσμος βλέποντας ότι πολλοί αντιστέκονται στο πολιτικό σύστημα δια της αποχής επέλεξε σε μεγάλο βαθμό να μην πάει να ψηφίσει. Τι κι αν οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι έχυναν κροκοδείλια δάκρια για τους νέους που απαξιώνουν την πολιτική και τα λοιπά φαιδρά. Η δουλειά είχε γίνει.

Έτσι και τώρα. Τα φαινομενικά υψηλά ποσοστά της Χ.Α. σε συνδυασμό με την με κάθε τρόπο αναφορά σε αυτήν, συμβάλλουν στο να μπει στο παιχνίδι. Συμβάλουν στο να πάρει και η Χ.Α. λίγο παραπάνω χώρο και χρόνο δημοσιότητας ώστε να κερδίσει κάτι από την γενικευμένη δυσαρέσκεια. Άλλωστε η προσπάθεια για αλλαγή της ατζέντας («λαθρο»μετανάστες, ασφάλεια, κέντρο της Αθήνας) ευνόησε, έστω και πρόσκαιρα, κάτι τέτοιο. Αυτό που όμως θα μείνει είναι να «νομιμοποιηθεί» στη συνείδηση του κόσμου μια ναζιστική οργάνωση που σε αγαστή συνεργασία με το κράτος και το παρακράτος τριγυρνά με μαχαίρια και κυνηγάει κόσμο.

Θα επιχειρήσω μια πρόβλεψη: Δεν θα μπει στην Βουλή η Χ.Α. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εφησυχάσουμε. Η άνοδος που παρατηρείται δεν είναι εντελώς αυθαίρετη. Για παράδειγμα το συλλαλητήριο που διοργάνωσε για τα Ίμια ήταν μαζικότατο και καμία σχέση δεν είχε με παλαιότερα χρόνια που ήταν τρείς κι ο κούκος.

Το πρόβλημα είναι υπαρκτό. Και θα συνεχίσει να είναι άσχετα με τα εκλογικά αποτελέσματα. Χρειάζεται συνεπές μέτωπο κατά του φασισμού που ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης βρίσκει ευήκοα ώτα. Δεν αρκεί ένα συλλαλητήριο, μια αντισυγκέντρωση ή μια βίαιη αντιπαράθεση ενός μπουλουκιού με ένα άλλο. Η μάχη πρέπει να δοθεί κυρίως στο χώρο των ιδεών. Να πάρουμε σοβαρά το «αυγό του φιδιού» και να το ξεσκεπάσουμε στα μάτια των αθώων που πιθανόν να βρουν εκεί την παρηγοριά ή την ριζοσπαστικότητα που αναζητούν σε μια εποχή που βλέπουν την ζωή τους να διαλύεται.

Advertisements

5 thoughts on “Οι δημοσκοπήσεις και η Χρυσή Αυγή

  1. Νομίζω πως το ισχυρότερο επιχείρημα κατά της ενίσχυσης της ΧΑ, είναι η φάτσα του αρχηγού της. Γιατί αν κανείς είναι τόσο μουσκάρι -που είναι δηλαδή- για να φαντασιώνεται ελληνικές άρειες φυλές που καταδιώκουν κακομούτσουνους ξένους, βλέποντας το μούτρο του Μιχαλολιάκου θα υποστεί σύγκρουση στερεοτύπων και θα βραχυκυκλώσει.

    1. Ναι αλλά απο την άλλη αυτοί που πείστηκαν το 2012 να ακολουθήσουν το όραμα το Αδόλφου Χίτλερ είναι τόσο μουσκάρια που μπορεί να τους πείσουν ότι ο Μιχαλολιάκος είναι Άριος απλά μια εβραική συνομωσία τον έκανε να μοιάζει πακιστανός για να πολεμηθεί με αυτό τον τρόπο το ανερχόμενο εθνικιστικό κίνημα.

  2. και πως θα το πετύχεις αυτό στο χώρο των ιδεών όταν δε διαθέτεις τους επικοινωνιακούς διαύλους; ο τρώγων κουτόχορτο που θα τους ψηφίσει δεν είναι και μακριά σου και ήδη χαμένος (καθότι έρμαιο);

    1. Πράγματι είναι δύσκολο. Όμως είναι θέμα, πιστεύω, νοοτροπίας. Δες δηλαδή πως αντιμετωπίζει τον φασισμό η Αριστερά. Απο τη μια το ΚΚΕ δεν πολυασχολείται και το θεωρεί ως παραφυάδα του καπιταλισμου. Σωστό μεν, όμως δεν μπορείς να μην το θεωρείς μείζον πρόβλημα, ιδιαίτερα σήμερα, που κάτι μου λέει ότι δεν είμαστε μακριά απο ένα πραξικόπημα…. Απο την άλλη υπάρχει η λογική του «πάμε να τους γαμήσουμε» ξύλο στους φασίστες και τέτοια. Και εν τω μεταξύ εμφανίζεται η Χ.Α. να προσφέρει σανίδα σωτηρίας στους εγκλωβισμένους του κέντρου της Αθήνας….
      Θέλω να πω ότι μέχρι τώρα η απάντηση στον φασισμό ήταν του στύλ να κλείσουν τα γραφεία των νεοναζί και τέτοια. Στην πραγματικότητα όμως δεν πολεμήθηκε ο φασισμός όταν ήταν νωρίς και τώρα δυστυχώς είναι πιο δύσκολο…

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.