Πόσο Αριστερή θα είναι μια «Αριστερή Κυβέρνηση»;

Αλήθεια αναρωτήθηκε κανείς από τους όψιμους ή τους ώριμους ΣΥΡΙΖΑίους πόσο «αριστερή» θα είναι μια κυβέρνηση που θα προκύψει μετά την ενδεχόμενη πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ; Τα μέχρι τώρα δεδομένα δείχνουν ότι όποιο κόμμα κι αν είναι πρώτο δεν θα έχει αυτοδυναμία, δεν θα συμπληρώσει τον μαγικό αριθμό 151. Οπότε αναγκαστικά θα προκύψει μια κυβέρνηση συνεργασίας.

Πριν τις εκλογές της 6ης Μαΐου ο Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξη τύπου είχε πει- ορθώς-ότι ψηφίζοντας Σαμαρά παίρνεις σαν πίτσα δώρο και τον Βενιζέλο και το αντίστροφο. Το ερώτημα τώρα είναι ψηφίζοντας Τσίπρα ποιόν παίρνεις δώρο;

Το ένα ενδεχόμενο είναι να συνεργαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Ένα Αριστερό κόμμα με ένα καθαρά Δεξιό δηλαδή. Ακόμα κι αν τον πρώτο και κύριο λόγο τον έχει σε αυτή την συγκυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς δεν θα μπορούμε να μιλάμε για μια καθαρόαιμη αριστερή κυβέρνηση έτσι δεν είναι; Αν αναλογιστούμε δε, ότι ο Καμένος τοποθετείται στην παραδοσιακή δεξιά με θέσεις που συχνά ταυτίζονται με την άκρα δεξιά, τότε προφανώς η διάχυση της «Δεξιάς» στην Αριστερή κυβέρνηση θα είναι μεγαλύτερη από την αριθμητική της συμμετοχή. Αν δηλαδή το κόμμα του Καμένου πάρει το 25% των υπουργείων, με δεδομένο ότι είναι γκανιάν δεξιοί και όχι τίποτα φλώροι κεντροδεξιοί ή του μεσαίου χώρου, η κυβέρνηση που θα προκύψει θα είναι λιγότερο από 75% Αριστερή. Αν σε αυτή τη συμμαχία προστεθούν και πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ τότε η «αριστερότητα» της κυβέρνησης θα είναι ακόμα μικρότερη.

Ένα άλλο ενδεχόμενο είναι να συγκυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με την ΔΗΜΑΡ. Όμως και εδώ οι οιωνοί δεν είναι και πολύ ευχάριστοι. Αν στον υποθετικό πολιτικό χάρτη που έχουμε όλοι στο μυαλό μας ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στα αριστερά, τότε η ΔΗΜΑΡ βρίσκεται αναμφίβολα μεταξύ αυτού και του ΠΑΣΟΚ. Συνεπώς είναι πιο «δεξιό» ή έστω πιο «κεντρώο» κόμμα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η τάση της ΔΗΜΑΡ να υπερασπίζεται την ευρωπαϊκή προοπτική, την με κάθε κόστος παραμονή στο ευρώ και ουσιαστικά την μη δυνατότητα ή προθυμία να καταργηθεί το Μνημόνιο τότε μπορούμε να πούμε όχι μόνο ότι δεν είναι και πολύ Αριστερά αλλά και ότι θα στρέψει την «Αριστερή» κυβέρνηση πιο δεξιά. Εδώ το ποσοστό αριστερότητας είναι ακόμα πιο δύσκολο να υπολογιστεί.

Όμως πιθανόν να μην αρκεί μόνο το κόμμα του Κουβέλη. Ενδεχομένως να χρειαστεί και η συνεργασία του ΠΑΣΟΚ, το οποίο θα δεχτεί να μπει σε οποιαδήποτε κυβέρνηση διότι έχει στο DNA του την αντίληψη ότι ΠΑΣΟΚ και κυβέρνηση είναι δύο έννοιες που πηγαίνουν απαραίτητα μαζί. Σε αυτό το ενδεχόμενο για τι είδους Αριστερή κυβέρνηση θα μιλάμε;

Δεν θέλω να σκέφτομαι καν το ενδεχόμενο οικουμενικής κυβέρνησης, κυβέρνησης δηλαδή στην οποία θα συμμετέχει και η ΝΔ.

Από τα παραπάνω προκύπτουν δύο βασικά ζητήματα τα οποία χρειάζεται κανείς να σκεφτεί δίχως να απαιτείται να μπει στην ουσία του διακυβεύματος που είναι ότι δεν έχει σημασία που αυτοπροσδιορίζεσαι αλλά τι πρεσβεύεις πολιτικά.

Το ένα ζήτημα είναι αυτό καθαυτό της συνεργασίας. Πως γίνεται να είσαι Αριστερό κόμμα, το οποίο μάλιστα εμφανίζεται ως το κατεξοχήν αντιμνημονιακό, και να εξετάζεις το ενδεχόμενο της συνεργασίας με τα μνημονιακά κόμματα που μας έφεραν εδώ ή που απλά υποστηρίζουν με τον τρόπο τους το μνημόνιο; Κι ακόμα πως είναι δυνατόν να είσαι αριστερό κόμμα και να σχεδιάζεις κυβέρνηση, ακόμα και με την μορφή της ανοχής, με ένα κόμμα το οποίο βρίσκεται ακριβώς στον αντίποδα;

Το δεύτερο ζήτημα είναι καθαρά πρακτικό. Τι μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση «μπασταρδεμένη» που θα αποτελείται από κόμματα και ανθρώπους χωρίς κοινή πολιτική τοποθέτηση; Ιδιαίτερα στα ζητήματα που φαίνονται να είναι τα κεντρικά αυτής της περιόδου, και με το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας να είναι ορατό, είναι σαν να υπάρχει ένας αόρατος μαγνήτης που γράφει πάνω «Ευρωπαϊκή Προοπτική» και τραβάει κόμματα και ανθρώπους προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, προς τα δεξιά, για να μιλήσουμε με αυτούς τους όρους.

Όμως θα αναρωτηθεί κανείς, τι αντιπροτείνεις; Να μας κυβερνήσει η κολεγιά των γνωστών μνημονιακών, δεξιών, φιλοευρωπαίων; Θα αναρωτηθεί κανείς, και με το δίκιο του, δεν είναι καλύτερα να έχεις υπουργό τον Λαφαζάνη αντί τον Βορίδη, τον Μηλιό αντί την Ντόρα;

Προφανώς και ναι, όμως φοβάμαι πως πίσω από αυτό το επιχείρημα κρύβεται ήδη μια αντίληψη ξένη με την Αριστερά, αυτή της μετάθεσης. Μεταβιβάζουμε δηλαδή εμείς ως λαός τις ελπίδες μας σε κάποια ελίτ πολιτικών οι οποίοι θα μας λύσουν τα προβλήματα, όσο εμείς θα καθόμαστε στον καναπέ μας απομακρυσμένοι από τα κοινά. Θα έρθει δηλαδή ο χ, ψ, αριστερός πολιτικός ο οποίος μπορεί να μας σώσει αρκεί εμείς να τον εμπιστευτούμε. Είναι εύκολα αποδείξιμο όμως ότι καμία πραγματικά ριζοσπαστική πολιτική δεν έγινε από μια κυβέρνηση χωρίς την καθοριστική συμμετοχή του λαού. Είναι επίσης πολλά τα παραδείγματα Αριστερών που μπήκαν σε κυβερνήσεις για να αλλάξουν τον κόσμο και κατέληξαν να αλλάζουν κουστούμια.

Συνεπώς, αν σχηματιστεί μια Αριστερή κυβέρνηση, όποια κι αν είναι τα ποσοστά «αριστερότητας» της, το μόνο που πραγματικά θα καταφέρει θα είναι να «κάψει» ανθρώπους οι οποίοι έχουν καλές προθέσεις, στρέφοντάς τους δεξιότερα.

Μπροστά λοιπόν στην προοπτική συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με κάποιο άλλο κόμμα, συνιστώ στους φίλους ΣΥΡΙΖΑίους να σκέφτονται καλά πριν μιλήσουν. Μετά την χτεσινή –αηδιαστική είναι η αλήθεια- παρουσία του Ψαριανού στην Ανατροπή, πολλοί τον έβρισαν, τον χλεύασαν και τον μίσησαν. Πως θα αισθανθούν όμως αν τον δουν στο ίδιο Υπουργικό Συμβούλιο με τον Παπαδημούλη; Θα μπορούν τότε να πείσουν ότι αυτή η κυβέρνηση θα είναι «Αριστερή» εφόσον θα έχει μέσα της έναν «ξεπουλημένο» αριστερό όπως ο Ψαριανός; Ή μήπως θα ανακαλύψουν ξαφνικά ότι δεν μπορούν να κάνουν αριστερή κυβέρνηση και συνακόλουθα αριστερή πολιτική με αυτούς με τους οποίους μόλις πριν από λίγο είχαν αποφασίσει να συνεργαστούν;

ΥΓ. Εννοείται πως η έννοια «Αριστερότητα» και τα ποσοστά της δεν είναι σε καμία περίπτωση ούτε επιστημονικά ούτε δόκιμα, απλά χρησιμοποιούνται ως εκφράσεις του συρμού για να κατανοούμε με απτό τρόπο κάποιες σύνθετες έννοιες.

Advertisements

3 thoughts on “Πόσο Αριστερή θα είναι μια «Αριστερή Κυβέρνηση»;

  1. 1) Θα πάρει 45% ο άνθρωπος στις εκλογές και θα έχει μια αυτοδύναμη, αριστερή 100% κυβέρνηση, φίλε μου! 2) Ας πάει το ΚΚΕ μαζί του για να μην κινδυνέψει η Αριστερότητα του, σύντροφε…!!

    1. 1. όχι μην πάρει 54%
      2. Ο δεξιός μπορεί να κάνει τα στραβά μάτια επιδιώκοντας να υπονομευσει την «αριστεροτητα» μίας κυβέρνησης ο κομμουνιστης επιτρέπεται να δώσει άλλοθι σε δεξιά διαχείριση, διακυβευοντας την οπίσθοδρομιση του κινήματος? Έστω κ αν σήμερα πείστηκε να σωθεί δια της ανάθεσης?

    2. 45 δεν θα πάρει με τίποτα. Φαντάσου όμως να πήγαινε και το ΚΚΕ μαζί του(ς) τι θα γινόταν; Δύο ενδεχόμενα: α) ή το ΚΚΕ δεν θα είχε τίποτα να προσφέρει σε μια τέτοια κυβέρνηση πολύ μακριά απο αυτά που πιστεύει ή β) σταδιακά το ΚΚΕ θα το πετούσαν απ’ εξω γιατί θα τους χαλούσε την μαγιά.
      Πάντως πιστεύω ότι αν το ΚΚΕ έδινε έστω και μια ελπίδα για συνεργασία ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έπαιρνε το ποσοστό που πήρε. Γιατί τον ΣΥΡΙΖΑ τον επέλεξαν και άνθρωποι που δεν θα ψήφιζαν με τίποτα ΚΚΕ, έτσι δεν είναι; Αν λοιπόν υπήρχε η πιθανότητα πολλοί θα έκαναν πίσω γιατί δεν θα ήθελαν με τίποτα το ΚΚΕ.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.