Η νέα μας κυβέρνηση

Η πολιτική στην Ελλάδα δεν έχει ενδιαφέρον. Ας μη γελιόμαστε. Οι πολιτικοί των μεγάλων κυβερνητικών κομμάτων ασχολούνται με πράγματα για τα οποία είναι άσχετοι ή αναρμόδιοι και απλά γεμίζουν το χρόνο με ακατάσχετες βλακείες μέχρι να έρθουν τα αφεντικά τους και να τους υποδείξουν ακριβώς τι θα κάνουν, όπως η Μπήλιω Τσουκαλά κάθε φορά που δεν είναι έτοιμο να πέσει το βίντεο και είναι αναγκασμένη να αρλουμπολογήσει για να καλύψει το κενό. Έτσι, δεν θα ασχοληθούμε καθόλου με το κείμενο των προγραμματικών συγκλίσεων της κυβέρνησης που προέκυψε αφού έτσι κι αλλιώς η βασική προγραμματική σύγκλιση των τριών κομμάτων είναι το μνημόνιο και οι εξ Ευρώπης προσταγές. Επίσης θα ήταν καθαρό χάσιμο χρόνου να ασχοληθεί κανείς με ένα κείμενο το οποίο έχει τόσο λίγη πολιτική αξία όση η πολιτική διακήρυξη του κόμματους του οποίου ηγείτο ο Πέτρος Φυσσούν. Όμως επειδή με κάτι πρέπει να ασχοληθούμε κι εμείς, θα ασχοληθούμε με τα πρόσωπα που θα απαρτίζουν την νέα κυβέρνηση. Την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο (Πέμπτη μεσημέρι) δεν έχει ολοκληρωθεί το παζλ καθώς όπως μαθαίνουμε απομένουν ορισμένες πινελιές. Προφανώς πρόκειται για πίνακα ζωγραφικής δεν εξηγείται αλλιώς ο χαρακτηρισμός πινελιές που κυκλοφορεί στον τύπο. Πίνακας ζωγραφικής εμφανώς επηρεασμένος από τον ντανταισμό, καθώς κάποιες από τις επιλογές της κυβέρνησης δεν βγάζουν νόημα. Ας τα δούμε πιο αναλυτικά:

Υπουργός Οικονομικών: Σε ένα Υπουργείο χωρίς αρμοδιότητες, ένας Υπουργός ο οποίος θα κληθεί να πάρει λιγότερες αποφάσεις από τον καφετζή του Υπουργείου, δεν υπάρχει λόγος να βάζεις κάποιον ο οποίος έχει εξορισμού καεί. Όχι μόνο ο Βασίλης Ράπανος ήταν επί χρόνια γρανάζι του εκσυγχρονιστικού Σημιτικού συστήματος, όχι μόνο διατέλεσε σε θέσεις κλειδιά άρα δεν είναι άμοιρος ευθυνών, αλλά και με τέτοιο όνομα είναι δεδομένο ότι από την πρώτη μέρα θα χάσει την όποια πιθανότητα να γίνει αρεστός στον λαό. Ο Υπουργός Καβλοράπανος θα υβρίζεται και θα γελοιοποιείται πριν ακόμα κάνει οτιδήποτε μόνο και μόνο επειδή θα μπορούμε να τον κοροϊδεύουμε. Ορίστε το κάναμε κι εμείς χωρίς να το  θέλουμε. Δίνει δικαιώματα. Δεν είναι όνομα αυτό!

Υπουργός Άμυνας: Πάνος Παναγιωτόπουλος. Με τον Παν-Παν Υπουργό θα μας κηρύξει πόλεμο μέχρι και η Μάλτα. Και θα τον κερδίσει. Η μόνη σχέση που έχει με το στρατό είναι ότι εκτοξεύει τις βλακείες σαν ρουκέτες κάθε φορά που μιλάει.

Υπουργός Προστασίας του Πολίτη: Νίκος Δένδιας. Το ζήτημα με αυτόν είναι να βρει το Υπουργείο. Αν το βρει δεν υπάρχει πρόβλημα, θα το διοικήσει καταπληκτικά, άλλωστε ο άνθρωπος που του «κόβει» φαίνεται από τη φάτσα. Βέβαια το γεγονός ότι τέθηκε επικεφαλης της ΕΛ.ΑΣ. ένας άνθρωπος που οπτικά μοιάζει με Χρυσαυγίτη είναι μάλλον σύμπτωση, εκτός αν είναι ένα ακόμα σατανικό δημοκρατικό σχέδιο του Αντώνη, να μπερδευτούν οι μπάτσοι που ψηφίζουν Χ.Α. και να του είναι υπάκουοι, και αυτός σταδιακά να τους φέρει στον δημοκρατικό δρόμο. Σε κάτι τέτοια ο Αντώνης δεν παίζεται…

Υπουργός Υγείας: Ανδρέας Λυκουρέντζος. Αυτός είναι με το μέρος μας. Δεν θέλει πάνω από δύο μήνες να ξεκάνει τρεις τέσσερις κοινωνικά ευάλωτες κατηγορίες πληθυσμού. Οπότε, θα μας τελειώσουν οι παπούδες και οι γιαγιάδες που ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ σε χρόνο dt. Υπάρχει και η πιθανότητα, όπως όσο ήταν υφυπουργός Παιδείας είχε δώσει σκανδαλωδώς παιδαγωγική επάρκεια μόνο στο τμήμα πληροφορικής στο οποίο φοιτούσε η κόρη του, να δώσει τη δυνατότητα σε όλους να ασκήσουν την ιατρική ανεξαρτήτως πτυχίου, αρκεί το όνομά τους να αρχίζει από Λυκ και να τελειώνει σε ουρέντζος.

Υπουργός Τουρισμού: Όλγα Κεφαλογιάννη. Η μόνη λογική εξήγηση που μπορώ να δώσω είναι ότι ευελπιστεί ο Πρωθυπουργός ότι η Όλγα θα κάνει μια αισθησιακή φωτογράφηση με φόντο το γαλάζιο του Αιγαίου. Άλλα θα μου πεις ωραία είναι, λεφτά έχει, ικανότητες δεν έχει, γιατί να μη γίνει Υπουργός;

Υπουργός Ανάπτυξης: Κωστής Χατζηδάκης. Ο δικός μας άνθρωπος. Ο πολιτικός γίγαντας που ξέρει την ανάπτυξη καλύτερα από τον καθένα. Ο άνθρωπος που ξέρει την αγορά καλύτερα από όλους. Ο άνθρωπος πάνω στον οποίο μπορούμε να βασίσουμε τις ελπίδες μας ως έθνος. Ο πολιτικός με ήθος και πυγμή. Ο άνθρωπος με επιμονή και υπομονή που παλεύει 30 χρόνια να απαντήσει στο ερώτημα: τα παιδιά του Ζεββεδαίου ποιον είχαν πατέρα και παρά τις δυσκολίες δεν τα έχει παρατήσει ακόμα. Ο άνθρωπος που σέβονται οι αγορές και φοβούνται οι δανειστές.

Πρόεδρος της Βουλής: Ο Βαγγέλης ο Μεϊμαράκης. Ο τρόπος που μιλάει ο Βαγγέλας θυμίζει τον Μάκη Ψωμιάδη στα καλύτερά του. Η θέση του προέδρου της Βουλής του ταιριάζει. Τον φαντάζομαι να τρώει σπόρια και να φτύνει τα τσόφλια στο κεφάλι του ομιλητή, να του λέει όπως μόνο αυτός ξέρει: τελείωνε αγαπούλα να μιλήσουν κι άλλοι.

Υπουργός Εξωτερικών : Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ο Αβραμό έκανε τα πάντα να πάρει αυτό το υπουργείο. Ήθελε με κάθε τρόπο να βρίσκεται μακριά από τον Σαμαρά. Έχει ήδη αρχίσει να καίει φωτογραφίες που είχαν βγάλει μαζί, και έχει ήδη αρχίσει τις απαραίτητες επαφές με πρεσβείες του εξωτερικού για να του χορηγήσουν άσυλο σε περίπτωση που ο Σαμαράς παραμείνει πρωθυπουργός για περισσότερο από 6 μήνες.

Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας: Κώστας Τζαβάρας. Τον είχα παρεξηγήσει τον Αντώνη. Τελικά έχει χιούμορ.

Πάντως η τάση είναι να γίνει ένα ευέλικτο σχήμα με αρκετούς υπουργούς και πάρα πολλούς υφυπουργούς, και ταυτόχρονα να κοπούν οι μεσάζοντες που χρόνια ταλαιπωρούν την οικονομία. Βάζεις τραπεζίτη Υπουργό Οικονομικών και εφοπλιστή Υφυπουργό Ναυτιλίας. Σαν να λέμε προσλαμβάνεις για babysitting σεσημασμένο παιδεραστή. Έχει κάτι το αριστερό αυτή η κυβέρνηση δεν βρίσκετε;

Advertisements