Απεργία, ΠΑΣΟΚ και Παφιλης

Μετά την απεργία του διημέρου επανερχόμαστε σε κανονικούς ρυθμούς με ορισμένες παρατηρήσεις.

Ας τα πάρουμε με χρονολογική σειρά:

Η πρώτη μέρα της απεργίας ήταν υποτονική σε όλους τους τομείς. Μάλλον όλοι περίμεναν την δεύτερη καθοριστική συγκέντρωση. Βέβαια όταν ακούς τον Ευαγγελάτο να στεναχωριέται γιατί στην απεργία του ΠΑΜΕ και της ΓΣΕΕ συνολικά ήταν …2000 άτομα, οι τόνοι ανεβαίνουν.

Η δεύτερη μέρα προσωπικά με γέμισε ενθουσιασμό. Αρκετός κόσμος, πυκνά μπλοκ παρά την βροχή. Και έπειτα από τα στημένα επεισόδια η επιμονή να επιστρέψουμε στις θέσεις μας, να δώσουμε τη μάχη παρά το γεγονός ότι τελικά οι… γνωστοί-άγνωστοι μας πήγαν μέχρι το Μεταξουργείο, η αποφασιστικότητα του κόσμου, το πλήθος των ανθρώπων που ήθελαν να διαδηλώσουν, είναι ελπιδοφόρα μηνύματα.

Βέβαια προκύπτει το εξής παράδοξο: ο κόσμος την Τετάρτη παραδέχθηκε γενικά την επιβλητική (ποσοτικά και ποιοτικά) παρουσία του ΠΑΜΕ αλλά θα ψηφίσει ΣΥΡΙζΑ γιατί πιθανόν θαμπώθηκε από την μάχη κατά της αντισυνταγματικότητας που έδωσαν οι βουλευτές του.

Όταν γύρισα σπίτι μετά την πορεία μπήκα στο ιντερνετ και διάβαζα σχόλια στα «μέσα κοινωνικής δικτύωσης». Πολλά από αυτά ήταν του τύπου «έβαλαν και οι παμετζήδες μαλόξ», «μύρισαν δακρυγόνο για πρώτη φορά» και τέτοια. Το αστείο της υπόθεσης ήταν ότι αυτά τα σχόλια είχαν γραφτεί νωρίτερα, δηλαδή την ώρα που εξελίσσονταν τα επεισόδια, προφανώς από κάποιον καναπέ μέσα στη ζεστασιά του σπιτιού από τους περήφανους θιασώτες της σύγκρουσης και τους διαδηλωτές του τουίτερ!

Πάμε και στα του ΠΑΣΟΚ να γελάσουμε λιγάκι. Έβλεπα τον Χρυσοχοϊδη να μιλάει στην συζήτηση για τον προϋπολογισμό και τρόμαξα να τον γνωρίσω. Μιλούσε σαν χρυσαυγίτης. Με το ζόρι έβγαζε νόημα μια πρότασή του, κολλούσε η βελόνα, προτάσεις χωρίς ειρμό, ρητορική ικανότητα Καιάδα με λίγο από ΓΑΠ.

Βγήκε και κάποιος Δατσέρης, υπεύθυνος επικοινωνίας, και δήλωσε ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν μεταπολιτευτική φούσκα. Προφανώς και δεν ήταν υπονοούμενο για την εμφάνιση του προέδρου του, απλά μια διαπίστωση πολιτικού χαρακτήρα.

Το ΠΑΣΟΚ είναι φτωχότερο. Αποχώρησε ο Μίμης ο Ανδρουλάκης. Ο μεγάλος πολιτικός και διανοούμενος είναι πολύ προβληματισμένος. Σκέφτεται ποιο θα είναι το επόμενο κόμμα από το οποίο θα αποχωρήσει…

Το Μέγκα βρήκε άλλη αγάπη. Ο Βενιζέλος μάλλον ήταν ο έρωτας ο παιδικός. Όπως τα κορίτσια στην εφηβεία ερωτεύονται το αλάνι του σχολείου εξιδανικεύοντάς τον μέχρι που φτάνει η στιγμή που τον παρατάνε απότομα για κάποιον πιο σοβαρό και ώριμο, έτσι και το Μέγκα, αγάπησε τον Βενιζέλο, έκανε μαζί του την πρώτη κοπάνα, δοκίμασε τσιγάρο για πρώτη φορά, έκανε κι άλλα πράγματα για πρώτη φορά, τον ερωτεύτηκε παρά τις φωνές της μαμάς και του μπαμπά, αλλά τώρα βρήκε ένα πιο σίγουρο λιμάνι. Μια νέα αγκαλιά που μπορεί να του προσφέρει αυτά που θέλει. Κάποιον που να ξέρει πώς να φερθεί σε μια γυναίκα, κάποιον που μπορεί να δείξει ωριμότητα, κάποιον που δεν διστάζει να αναλάβει τις ευθύνες του. Σαφώς καταλάβατε για ποιον μιλάμε. Εκεί στο Μέγκα ξέρουν να διαλέγουν συνεργάτες…

Επειδή η συζήτηση για τον προϋπολογισμό συνεχίζεται, σας παραθέτω την καλύτερη ομιλία που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια στη Βουλή:

 

Και επειδή μετά τον επαναθάνατο του Νίκου του Καββαδία πρέπει να τσεκάρω αν προσέχετε τι διαβάζετε στα μπλογκς, αναφέρω ότι σύμφωνα με πληροφορίες από τον Περισσό, ο Θανάσης Παφίλης φέρεται να είναι ο διάδοχος της Αλέκας Παπαρήγα. (Έτσι και το δείτε αύριο δημοσιευμένο στο Βήμα –ή στην εφημερίδα των συντακτών- ως είδηση μην απορήσετε. Ας τους τρολάρουμε κι εμείς λίγο…)

Advertisements

4 thoughts on “Απεργία, ΠΑΣΟΚ και Παφιλης

  1. Ο Χριστός και η Παναγία ή τον Χριστό σας και την Παναγία σας…

    «… ο κόσμος την Τετάρτη παραδέχθηκε γενικά την επιβλητική (ποσοτικά και ποιοτικά) παρουσία του ΠΑΜΕ αλλά θα ψηφίσει ΣΥΡΙζΑ γιατί πιθανόν θαμπώθηκε από την μάχη κατά της αντισυνταγματικότητας που έδωσαν οι βουλευτές του.»

    Γιατί βρωμομικροαστοί μου;

    Διότι άπλωσαν ένα πανό ενάντια των πολιτών που διαδήλωναν κι έγραφε: «καταστρέφετε τη χώρα, φύγετε τώρα»
    οι εξωνημένοι εκπρόσωποι των βρωμομικροαστών, δηλαδή οι σφυριζαίοι;

    Όχι ρε παλιοσφυριζαίοι,
    να φύγετε εσείς, να πάτε αλλού.
    Εμείς δεν πάμε πουθενά…

    Ειδικά επειδή οι περσσότεροι, ενάντια των οποίων στρέψατε το κωλόπανό σας, διαδηλώναμε με τα μπλοκ του ΠΑΜΕ και την εργατική τάξη, βρωμοκερατάδες…

    ΒΡΩΜΟΑΣΤΟΙ ΛΑΚΕΔΕΣ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ…

    ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ, ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΛΛΟΥ…

    1. αν δεν ημασταν άνθρωποι με διαλεκτική πολιτική συνείδηση και απεριόριστη (σχεδόν) αίσθηση του χιούμορ.
      κάθε φορά που το αρτηριοσκληρωμένο κακά «γραμμωμένο» μυαλουδάκι ενός οπαδού αντιδρά σε κείμενο που δεν καταλαβαίνει, θα οδηγούσε έναν από εμάς να αυτοπυρποληθεί έξω από τον Περισσό.

      πάντα κρατάω βέβαια και μια πισινή για το ενδεχόμενο προβοκάτσιας, μιας και έχει αποδειχθεί πολλές φορές.
      ευτυχώς να λέμε γιατί που λεφτά για βενζίνες…….

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.