Σύντομο σχόλιο για το συνέδριο του ΚΚΕ

KKE-SYNENTEYKSI-19oΠαρακολουθώ, με όχι και πολλή συνέπεια ομολογουμένως, τον προσυνεδριακό διάλογο του ΚΚΕ. Ορισμένα συμπεράσματα στα οποία κατέληξα είναι τα εξής:

      Το ΚΚΕ είναι μάλλον το μοναδικό κόμμα στο οποίο ένα Συνέδριο είναι μια πραγματική πολιτική διαδικασία. Δεν γίνεται για να ρετουσάρει το τσαλακωμένο προφίλ του αρχηγού του (βλέπε ΠΑΣΟΚ), ούτε για να απεραντολογήσει αόριστα και να μην αποφασίσει τίποτα (βλέπε ΣΥΡΙΖΑ), ούτε βέβαια για να κερδίσει λίγο τηλεοπτικό χρόνο με μια ηγετική εμφάνιση του αρχηγού του (βλέπε όλους τους άλλους). Ο διάλογος που αναπτύσσεται προσυνεδριακά είναι σημαντικός, ανοιχτός και ακούγονται διάφορες απόψεις, συχνά αντίθετες μεταξύ τους, γεγονός ασυνήθιστο για ένα κόμμα «σταλινικό», «αντιδημοκρατικό», «κολλημένο» και «παλαιολιθικό». Βέβαια, ποτέ δεν κατάλαβα για ποιο λόγο είναι δημόσιος ο προσυνεδριακός διάλογος τη στιγμή που δικαίωμα και υποχρέωση των μελών του κόμματος είναι να τοποθετηθούν επί των θέσεων του Συνεδρίου στα όργανα στα οποία μετέχουν. Ίσως θα είχε περισσότερο νόημα στον προσυνεδριακό διάλογο να μετέχουν μη μέλη του ΚΚΕ. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

      Τα ζητήματα που μπαίνουν στο Συνέδριο είναι σημαντικά, και υπερβαίνουν το ερώτημα: «ποιος θα είναι ο διάδοχος της Αλέκας». Η πρόταση για συγκρότηση Λαϊκής Συμμαχίας είναι μια σοβαρή πολιτική πρόταση, άσχετα αν κανείς συμφωνεί, διαφωνεί ή έχει ενστάσεις για τον τρόπο με τον οποίο τίθεται. Σε μια κρίσιμη πολιτική συγκυρία, η όποια απόφαση του Συνεδρίου θα αποτελέσει ιστορικής σημασίας ντοκουμέντο για την ιστορία του ελληνικού (και όχι μόνο) κομμουνιστικού κινήματος.

      Δεν έχω σκοπό να επιχειρηματολογήσω επί των θέσεων ή επί των απόψεων που έχουν μέχρι τώρα εκφραστεί. Το μόνο που θα ήθελα να σχολιάσω είναι ότι στον προσυνεδριακό διάλογο, τουλάχιστον σε ό,τι έχει πέσει στην αντίληψή μου, είναι περιορισμένη η αυτοκριτική. Εκείνο που θα ήθελα να δω περισσότερο είναι πως εξηγείται, με βάση την εικόνα και την εμπειρία καθενός, η αντίφαση ότι από τη μια το ΚΚΕ ήταν το κόμμα το οποίο είχε προβλέψει με ακρίβεια την επερχόμενη κρίση και ταυτόχρονα παρουσιάστηκε ανέτοιμο στην διάρκεια αυτής. Αποτέλεσμα και όχι αιτία αυτής της ανετοιμότητας ήταν και η συρρίκνωση των εκλογικών ποσοστών του.

      Ακόμα πιο σημαντικό από τον διάλογο, τις θέσεις, τις αποφάσεις είναι η εφαρμογή τους ή καλύτερα η σχέση τους με την πραγματική ζωή. Δεν θα έχει απολύτως καμία σημασία η θεωρητική σύλληψη της Λαϊκής Συμμαχίας, δεν θα έχουν νόημα οι αντιθέσεις για την περίφημη εξάρτηση ή για το ΑΑΔΜ, αν όλα αυτά δεν αποτελέσουν αντικείμενο προβληματισμού της ίδιας της εργατικής τάξης. Κανένα Συνέδριο, όσο σημαντικό κι αν είναι, όσο έντονες κι αν είναι οι διαφωνίες, δεν θα έχει ουσία αν δεν γειωθεί στις πραγματικές συνθήκες ζωής των πραγματικών ανθρώπων, που σε τελική ανάλυση θα δημιουργήσουν την ιστορία τους στις δοσμένες ιστορικές συνθήκες. Η μεγάλη ευθύνη του ΚΚΕ είναι να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις ώστε να γίνουν όλα αυτά που συζητάει ζητήματα που απασχολούν τη μάζα και να μη μείνουν σχέδια επί χάρτου.

      Ο τρόπος αντιμετώπισης των διαφωνιών ή των διαφωνούντων, θα είναι ο δείκτης για την ωριμότητα του κόμματος από τη μία και την ηθική και πολιτική συνέπεια των ίδιων των διαφωνούντων από την άλλη.

Advertisements

2 thoughts on “Σύντομο σχόλιο για το συνέδριο του ΚΚΕ

  1. «ποτέ δεν κατάλαβα για ποιο λόγο είναι δημόσιος ο προσυνεδριακός διάλογος τη στιγμή που δικαίωμα και υποχρέωση των μελών του κόμματος είναι να τοποθετηθούν επί των θέσεων του Συνεδρίου στα όργανα στα οποία μετέχουν. Ίσως θα είχε περισσότερο νόημα στον προσυνεδριακό διάλογο να μετέχουν μη μέλη του ΚΚΕ.»

    Ο προσυνεδριακός διάλογος γίνεται και για να εκφραστούν δημοσίως και άνθρωποι οι οποίοι δεν είναι μέλη του ΚΚΕ.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.