Πειραιάς-Βόλος, μια σβάστικα δρόμος

μπεος

Από την προεκλογική περίοδο μίλησαν πολλοί για το πείραμα του Πειραιά με το ενδεχόμενο εκλογής ενός εφοπλιστή ως Δημάρχου. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, ο Μώραλης είναι ένας απλός υπάλληλος του πραγματικού Δημάρχου. Σαν να λέμε ότι βάλαμε τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Εκεί δοκιμάστηκε το ενδεχόμενο της άμεσης καθόδου στις εκλογές των επιχειρηματιών, χωρίς τους μεσάζοντες. Προφανώς δεν είναι ένα πείραμα που μπορεί εύκολα να γενικευτεί σε επίπεδο κυβέρνησης, αφού μιλάμε για έναν δήμο, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που έχουν να κάνουν με το ποδόσφαιρο και τους οπαδούς μιας ομάδας. Στα αξιοσημείωτα του εκλογικού αποτελέσματος είναι ο καταποντισμός της Χρυσής Αυγής αλλά και το αρκετά χαμηλό ποσοστό του ανερχόμενου ΣΥΡΙΖΑ.

Την ίδια ώρα στον Βόλο πραγματοποιήθηκε ένα άλλο πείραμα. Στη θέση του Δημάρχου εξελέγη ο Μπέος, κι αυτός παράγοντας του ποδοσφαίρου, φερόμενος ως εμπλεκόμενος σε όλα τα κυκλώματα χειραγώγησης αγώνων και όχι μόνο. Άνθρωπος της νύχτας εκτός των άλλων. Όχι κανένας κυριλλέ εφοπλιστής ή βιομήχανος. Το πραγματικό πείραμα του Βόλου είναι πως να κερδίσει έναν δήμο η Χρυσή Αυγή χωρίς να βγαίνει μπροστά. Πάμε να το δούμε λίγο πιο αναλυτικά.

Όταν αποφυλακίστηκε ο δήμαρχος Βόλου παραχώρησε συνέντευξη τύπου εν μέσω αποθέωσης από τους οπαδούς του τοπικού Ολυμπιακού. Στην συνέντευξη αυτή υποστήριξε τον φασίστα Κασιδιάρη και την χρυσή αυγή με αφορμή το γνωστό χαστούκι στην Κανέλλη. (δείτε το βίντεο, το επίμαχο σημείο μετά το 6:00 και ξεράστε ελεύθερα). Όπου στεκόταν κι όπου βρισκόταν απευθυνόταν με μίσος στο σύστημα που τον φυλάκισε και αφήνει ελεύθερους τους πραγματικούς εγκληματίες. Η ομοιότητα με τον πολιτικό λόγο της χρυσής αυγής είναι εντυπωσιακή. Ένας φτηνός δεκάρικος υπέρ των αδυνάτων και απειλές ενάντια στους άλλους. Το μόνο που λείπει είναι ο εθνικισμός, άλλωστε δεν χρειάζεται σε μια πόλη σαν τον Βόλο η αντιμεταναστευτική ρητορική. Μένει μόνο μια ρομαντικής προέλευσης και φασιστικής δυναμικής ρητορεία για την Ελλάδα μας και τους Έλληνες.

Αν κάτι λατρεύουν οι ψηφοφόροι των φασιστών είναι η αθυροστομία και η τζάμπα μαγκιά. Απογυμνωμένη από την πολιτική, τον ορθολογισμό και την άρθρωση ιδεολογικής σκέψης, η συζήτηση για τα πολιτικά τεκταινόμενα χάνει την ουσία της, γίνεται άρθρωση οργής, φόβου, δίψας για εκδίκηση. Γίνεται με όρους νταβατζιλικίου, χαστουκιών, ξύλου και ωμής βίας. Εκεί οι φασίστες και οι συνηθισμένοι στον συγχρωτισμό με μπράβους και νονούς της νύχτας έχουν πλεονέκτημα.

Γνωρίζουμε ότι ο φασισμός έχει μια απέχθεια προς τους διανοούμενους, την τέχνη, την κριτική σκέψη. Η λέξη «θολοκουλτουριάρηδες» εμφανίστηκε στο πολιτικό λεξιλόγιο, έστω και μέσα από περιθωριακούς διαύλους πολύ πριν γίνει γνωστή στο ευρύ κοινό η χρυσή αυγή. Ήταν ένα από τα στοιχεία τα οποία μισούσαν οι φασίστες διαχρονικά. Άλλωστε υπάρχουν μαρτυρίες ότι τα χρόνια του εμφυλίου οι φασίστες κυνηγούσαν όποιον φορούσε γυαλιά γιατί αυτό έδειχνε ότι διαβάζει, ότι είναι μορφωμένος, άρα κουμμουνιστής και επικίνδυνος. Αυτό το μίσος για τους διανοούμενους, τους καλλιτέχνες και γενικώς τους σκεπτόμενους ανθρώπους εκφράστηκε από τον Χίτλερ με τις ανελέητες διώξεις επιστημόνων, φιλοσόφων και διανοούμενων που δεν προσκύνησαν (εκούσια ή ακούσια) την εξουσία του. Το ίδιο μίσος επιστρέφει σήμερα και με την χρυσή αυγή και την διαρκή της ειρωνία ως προς οτιδήποτε είναι πιο έξυπνο από ένα κούτσουρο.

Μόνο τυχαίο δεν πρέπει να θεωρείται η εξαφάνιση απο τον δήμο Βόλου της χρυσής αυγής, ενώ οι φήμες λένε ότι στο ψηφοδέλτιο του Μπέου συμμετείχαν χρυσαυγίτες.

Από τις δηλώσεις του Δημάρχου Βόλου, (έτσι να το λέμε μπας και το χωνέψουν οι ψηφοφόροι του) δεν περίμενε κανείς τίποτα διαφορετικό. Μίσος και απειλές κατά του αντιπάλου, επίκληση στο συναίσθημα (τι κρίμα που δεν είναι ζωντανοί οι γονείς μου να με καμαρώσουν, είμαι ένας απο εσάς, είμαστε εργάτες και αυτοδημιούργητοι κτλ.) και φυσικά ξεχωριστή αναφορά –και μάλιστα ονομαστική- σε καλλιτέχνες που ζουν από την «πουτάνα την αρπαχτή». Ενδιάμεσα μια μπηχτή για τις ΜΚΟ, ακριβώς όπως και οι χρυσαυγίτες, και υποσχέσεις για διαφάνεια και τιμιότητα. Και ως έξτρα λίγο Καρράς, Πάολα και Παντελίδης ως αυθεντικοί εκφραστές της λαϊκότητας. Δεν μας πίνουν το αίμα αυτοί, λέει ο Μπέος, αλλά οι Νταλάρες. Σωστό αυτό. Το αίμα όμως των εργατών, των λαϊκών ανθρώπων το πίνουν οι Μπέοι που χρεώνουν την μπουκάλα-μπόμπα ουίσκι 200 ευρώ και βάλε.

Τι να θυμηθεί κανείς από τον Μπέο; Κάθε του δημόσια εμφάνιση είναι μνημείο χυδαιότητας, σεξισμού και ανελέητων χτυπημάτων στην λογική. Σε επίπεδο αισθητικής είναι ένας άξιος εκπρόσωπος του φασισμού.

Το πρόγραμμα του συνδυασμού του Μπέου είναι ένα κράμα από γενικόλογες αναφορές σε οράματα και βελτιώσεις της ζωής του βολιώτη και μακρόπνοες διακηρύξεις ότι ο Βόλος θα γίνει Μονακό. Εμπρός βολιώτες, πανηγυρίστε! Θα μπορείτε κι εσείς περήφανα να λέτε ότι σερβίρετε τους πιο επιφανείς κοτερούχους, ότι σας πιάνει τον κώλο χέρι γαλαζοαίματου, ότι βλέπετε παρκαρισμένα πολυτελή αυτοκίνητα στην γειτονιά σας. Να είστε σίγουροι ότι θα κερδίσετε κι εσείς κάτι από όλο αυτό. Θα ονειρεύεστε ότι μια μέρα θα σας εκμεταλλευτεί κάποιος επιχειρηματίας και εσάς έναντι του αστρονομικού ποσού των ανασφάλιστων 300 ευρώ.

Ούτε εδώ υπάρχουν διαφορές με την επίσημη χρυσή αυγή. Εκείνοι σου λένε ότι θέλουν να διώξουν τον πακιστανό και τον μπαγκλαντεσιανό που δουλεύει για 300 ευρώ και στη θέση τους να δουλεψεις εσύ. Για 300 ευρώ. Ποιος κερδίζει από αυτό; Έλα ντε…

Εν κατακλείδι, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όπου εμφανίζονται επιχειρηματίες με δεσμούς με την νύχτα ή τα καράβια η χρυσή αυγή εξαφανίζεται. Αυτό θα το αποκαλύψει ποτέ κανείς από τους όψιμους αστούς αντιφασίστες ή θα μιλάμε ες αεί για το τατουάζ του Κασιδιάρη και τους χαιρετισμούς του Μιχαλολιάκου;

Advertisements

8 thoughts on “Πειραιάς-Βόλος, μια σβάστικα δρόμος

  1. Καλά το ΚΚΕ έτσι, το ΚΚΕ, αλλιώς, το ΚΚΕ δεν κάνει, το ΚΚΕ δεν ράνει, το ΚΚΕ του ΚΚΕ το ΚΚΕ ΚΚΕ, και τι λένε αυτά;Τίποτα. Αν θες να’χεις πραγματική συμβολή προχώρα και δοκίμασε στην πράξη αυτά που «δεν κάνει το ΚΚΕ» ώστε να μάθουμε και ποια ακριβώς είναι αυτά, μια που το σχόλιο δεν είναι και τόσο διαφωτιστικό, απλώς γκρίνια. Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό.

    Το θέμα είναι ότι ανάμεσα στους σωστούς καλλιτέχνες ο Μπέος ξέχασε να αναφέρει την Τζούλια Αλεξανδράτου από το χώρο της 7ης τέχνης, για να θυμηθούν και «τα παιδιά» ποια ήταν η ενασχόλησή τους στις απαρχές τις καπιταλιστικής κρίσης, στις παραμονές των μνημονίων, κι όλων αυτών που τους ξύπνησαν απότομα, και το πιο ενδιαφέρον: από τι.

    1. Δεν καταλαβαίνω προς τί επίθεση. Το ζήτημα της ΧΑ δεν είναι προσωπική υπόθεση, ούτε βεντέτα για να την αντιμετωπίζω μεμονομένα. Αυτό μόνο με όρους μαζικότητας μπορεί να έχει αποτέλεσμα. Και η λύση μπορεί να έρθει μόνο από το ΚΚΕ (τουλάχιστον τώρα). Δεν νομίζω ότι διαφωνείς σε κάτι μέχρι εδώ. Εμένα δεν μου αρέσει που στα 2 μεγάλα αστικά κέντρα μας περνάνε σε ποσοστά. Ούτε ότι στον Πειραιά με ψ/δ Μαρινάκη που στηρίζεται από ΧΑ, το μεμονομένο ψ/δ της ΧΑ πήρε 5%. Είναι πρόβλημα… Την στιγμή μάλιστα που ο Σύριζα έκανε κολεγιές και χαριεντιζόντουσταν στην Αθήνα στον 2ο γύρο αύτο κάτι σηματοδοτεί. Η αντιμετώπιση που είχε το Κόμμα δεν φάνηκε να έχει αποτέλεσμα μέχρι στιγμής. Άμα διαφωνείς και πιστεύεις ότι είχε αποτέλεσμα μπορείς να μου το αναλύσεις.

      1. Δεν πρόκειται για επίθεση, ούτε για κάλεσμα μεμονομένης αντιμετώπισης. Ούτε κι εμένα μου αρέσουν αυτά. Απλά δεν μου λέει τίποτα η φράση του είδους: «Η αντιμετώπιση ήταν αναποτελεσματική – πρέπει να υπάρξει διαφορετική αντιμετώπιση». Το θέμα είναι αν έχεις να προτείνεις την αποτελεσματική και ποιά είναι τελικά αυτή, κι αυτό μπορείς ενδεχομένως να το κάνεις και μεμονομένα, με επιτυχία ή όχι.

        Μέχρι τότε είναι νομίζω πιο αποτελεσματική η μεμονομένη κριτική (!) για την παράλειψη του Μπέου να αναφέρει τη Τζούλια, παρά η μεμονομένη γκρίνια ότι θα ήταν πιο καλά τα πράγματα αν ήταν καλύτερα επομένως αυτό σημαίνει ότι δεν αντιμετωπίζονται καλά. Ίσως να’ναι κι έτσι, αλλά για πες ποια είναι η καλή αντιμετώπιση. .

        1. Λες : » …….ούτε για κάλεσμα μεμονομένης αντιμετώπισης.» και «….μπορείς ενδεχομένως να το κάνεις και μεμονομένα,….»
          Επίσης: «Δεν πρόκειται για επίθεση, …..» «Καλά το ΚΚΕ έτσι, το ΚΚΕ, αλλιώς, το ΚΚΕ δεν κάνει, το ΚΚΕ δεν ράνει, το ΚΚΕ του ΚΚΕ το ΚΚΕ ΚΚΕ, και τι λένε αυτά;Τίποτα. Αν θες να’χεις πραγματική συμβολή προχώρα και δοκίμασε στην πράξη αυτά που “δεν κάνει το ΚΚΕ” ώστε να μάθουμε και ποια ακριβώς είναι αυτά, μια που το σχόλιο δεν είναι και τόσο διαφωτιστικό, απλώς γκρίνια.»
          Το Κόμμα είχε βάλει σαν στόχο την αντιμετώπιση της ΧΑ. Εγώ κρίνω ότι μέχρι στιγμής ο τρόπος που επέλεξε να την προσεγγίσει δεν απέδωσε. Εσύ πιστεύεις ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε την ΧΑ είναι αποτελεσματικός; Σου ζήτησα και πιο πάνω αν μπορείς να αναλύσεις την άποψη σου.

          1. Φυσικά μπορείς και «μεμονωμένα» να διατυπώσεις μια άποψη, να περιγράψεις τι θα μπορούσε να είναι αποτελεσματικό εκεί που θεωρείς ότι κάτι δεν είναι αποτελεσματικό. Άλλωστε είναι ιδιότητα των απόψεων να διατυπώνονται (και) μεμονωμένα, αυτό προσπαθώ εξαρχής να σου πω.
            Όσο για τη γνώμη μου, δε θα την αναλύσω τουλάχιστον εδώ, γιατί εξαρχής δεν είχα αυτό το σκοπό. Μπήκα στην ανάρτηση με μόνο σκοπό να ρίξω το σχόλιο για το Μπέο που ξέχασε να αναφερθεί στο χώρο της 7ης τέχνης, και μια που βρήκα και το δικό σου σχόλιο είπα να το σχολιάσω κι αυτό παρεμπιπτόντως.
            Οπότε ίσως μια άλλη φορά.
            Παρ’ όλα αυτά, αν βρεις τι συγκεκριμένα είναι το αναποτελεσματικό στην αντιμετώπιση και τι συγκεκριμένα θα ήταν, αντ’ αυτού, αποτελεσματικό, μπορεις να το γράψεις στη συνέχεια κι γώ σίγουρα θα το διαβάσω.

            (Πάντως, πρέπει να πω ότι όταν έβαζα το σχόλιο για το ντιβιντί της Τζούλιας, μου ήρθε στο νου -πες σαν ανακάλυψη της στιγμής- και το ότι είναι άτοπο να περιμένουμε απο μια αρκετά μεγάλη λαϊκή μερίδα, εκπαιδευμένη επί δεκαετίες στην τσόντα κάθε είδους, στον (κυριολεκτικό) λήθαργο της τηλεθέασης (υπνοπαιδεία) και πολλά άλλα,, ότι με το ξέσπασμα της κρίσης και το αντίστοιχο «σοκ» θα μπορούσε να περάσει από το τζόγο του χρηματιστηρίου, τα πανηγύρια του γιουροκαπ και το ντιβιντί της Τζούλιας κατευθείαν σε μια έστω στοιχειώδη συνειδητή πολιτική στάση.
            Αυτό φυσικά δεν αφορά μόνο τη ΧΑ. Αφορά κάθε είδους προσφορά ευκαιρίας και κάθε είδους κολακεία της σκοτεινής πλευράς των πολιτικών ενστίκτων. Αλλά εν πάση περιπτώσει δεν το βρίσκω και παράξενο που ένας κόσμος από το κέρατο του ΧΑΑ οδηγήθηκε κατευθείαν στον πολιτικό τζόγο της ΧΑ.
            Χωρίς όμως με αυτά να υπαινίσσομαι ότι τα κάνουμε όλα καλά και ότι δε γίνεται να τα κάνουμε και καλύτερα. Απλά δεν είναι οι προθέσεις παντοδύναμες. χρειάζεται να πάρουν και συγκεκριμένη μορφή και σε αυτό ενδεχομένως μπορείς να βοηθήσεις και «μεμονωμένα», ιδιαίτερα αν έχεις σκεφτει πάνω στο ζήτημα κι έχεις πραγματική σχετική κοινωνική εμπειρία. . Το να στραβομουτσουνιάζει κανείς δε βοηθά)»

            1. Εμπειρία έχω. Οπότε θα περιμένω αν κάποια στιγμή γράψεις επ’αυτού κάποιο κείμενο να commentάρω (να γίνει και συζήτηση, καθώς τα πιο όμορφα είναι μπροστά μας και θα ανοίξει γρήγορα και αναγκαστικά αυτή η κουβέντα).
              Έχω μία ερώτηση. Τί είναι το κέρατο του ΧΑΑ (ποιός είναι αυτός;)

              1. XAA = Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών.
                Το κέρατο του ΧΑΑ = Η φούσκα που έσκασε το 2001-2 μετά από μερικά χρόνια μαζικού-λαϊκού τζόγου (κατευθυνόμενου από μμε, κόμματα του δικομματισμού, τράπεζες κλπ).

  2. Φαίνεται ότι η ΧΑ παγιώνεται ως μόνιμος παίχτης στο πολιτικο σκηνικό, ακόμα και αν ισχυρά (ίσως τα πιο ισχυρά) κομμάτια της αστικής τάξης δεν την επιθυμούν τώρα. Το εφοπλιστικό κεφάλαιο μπήκε με τα μπούνια στον Πειραιά, μια περιοχή οπου το προηγούμενο διάστημα έγιναν δολοφονικές επιθέσεις απέναντι στο ΚΚΕ, τον Φύσσα και δημόσιες επιθέσεις απέναντι σε αλλοδαπούς.
    Ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε πολιτική νομιμοποίηση στην ΧΑ με τα προεκλογικά χαριεντίσματα σε επικύνδυνο σημείο.
    Οι «antifa», «αναρχικοί» και λοιποί συγγενείς έχουν αποδείξει ότι μόνο ξυλίκια μπορούν να παίξουν.
    Και ο κλήρος ως έπρεπε άλλωστε πέφτει στο Κόμμα. Το Κόμμα αποδυκνείεται ανεπαρκές στην αντιμετώπιση της. Η επίκληση της ιστορίας φαίνεται ότι δεν βοηθάει. Το Κόμμα με 4,5% μέχρι τώρα έδειξε ότι δεν μπορεί να την αντιμετωπίσει και να κινητοποιήσει πλατιές εργατικές μάζες απέναντι της. Πολύ φοβάμει ότι όυτε με το 6,1% θα μπορέσει να το κάνει, κυρίως για λόγους που έχει να κάνει με την πολιτικής αξιολόγηση της πραγματικότητας. Η ιδεολογική αντιμετώπιση και διαφώτιση ήταν ελάχιστη κατά την γνώμη μου και δεν βοήθαγε στο γενικό παρά ελάχιστα. Πρέπει να αλλάξει άρδην η προσσέγιση στην ΧΑ, και ιδεολογικά και πρακτικά, και ο μόνος φορέας που μπορεί να το κάνει είναι το ΚΚΕ.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.