Ο Γκλέτσος και η σύγκρουση με την εκκλησία

images

Θα πρέπει να μας προβληματίσει λίγο που ο μόνος που έστω και για τα μάτια του κόσμου, αντιστάθηκε λίγο στο παπαδαριό είναι ο Απόστολος Γκλέτσος. Την ώρα που ο Τσίπρας αποθεώνει τους μοναχούς στο Άγιο Όρος και αφήνει αμήχανους τους υποστηρικτές του να ξαναπιπιλίζουν την ίδια καραμέλα περί μελλοντικού πρωθυπουργού που έχει θεσμικό ρόλο και θα συναντιέται με τους πάντες, θα πρέπει να δούμε το ζήτημα της εκκλησίας ως ένα κλασσικό παράδειγμα παθητικοποίησης του λαού τα τελευταία χρόνια.

Στην πραγματικότητα, ποτέ, κανένα κομμάτι της Αριστεράς δεν έχει συγκρουστεί με την Εκκλησία. Ποτέ δεν έχει αποκαλύψει τον ρόλο της ως ένα μηχανισμό ιδεολογικής καταστολής –που θα έλεγε και ο Αλτουσερ-, ποτέ δεν έχει καταφερθεί εναντίον της, όπως πιθανόν θα έπρεπε, και ακόμα χειρότερα, ποτέ δεν έχει αγωνιστεί πραγματικά για την αποσύνδεση ή έστω τον περιορισμό της σχέσης της με το κράτος και την εξουσία.

Συνήθως το θρησκευτικό ζήτημα αντιμετωπίζεται με έναν οριακά υπεροπτικό σεβασμό στο δικαίωμα κάποιου να πιστεύει. Ωστόσο στην πραγματικότητα αυτό το ζήτημα δεν τέθηκε ποτέ ως πρόβλημα. Οι παρεμβάσεις της εκκλησίας δεν σκόπευαν ποτέ να λύσουν κάποιο ουσιαστικό πρόβλημα που αντιμετώπιζε ο έλληνας πιστός. Όταν δεν στρέφονταν σε περιουσιακά θέματα, αφορούσαν στην λειτουργία του κράτους και των υπηρεσιών του. Ταυτότητες, θρησκευτικά, πολιτικός γάμος κτλ.

Συνεπώς εδώ δημιουργείται μια αντίφαση: Από τη μια η Αριστερά σε όλες τις εκφάνσεις της, έθετε σωστά τον σεβασμό του ανθρώπου να πιστεύει σε ό,τι θέλει, από την άλλη όμως η επίσημη εκκλησία απαντούσε με παρεμβάσεις που όχι μόνο δεν εστίαζαν εκεί, αλλά στόχευαν στην διαρκή αύξηση της επιρροής της. Σε αυτές τις απαιτήσεις της εκκλησίας η στάση όλων των κομμάτων της Αριστεράς ήταν πάντα παθητική.

Ίσως από φόβο μην της γυρίσουν την πλάτη οι πιστοί, ίσως από υποτίμηση της σημασίας του θέματος καταλήξαμε να ζούμε σε μια χώρα στην οποία τα παιδιά διδάσκονται πιο πολλά θρησκευτικά από ίστορία, είναι είδηση αν κάποιος δεν ορκιστεί στο ευαγγέλιο, μπαίνει στη φυλακή ένας πιτσιρικάς που τρολάρει στο διαδίκτυο, η σχολική χρονιά αρχίζει με αγιασμό και η σχολική μέρα με προσευχή, και -το πιο επικίνδυνο από όλα- υπάρχει αμέτρητος κόσμος που πιστεύει πως θα βελτιώσει την ζωή του και θα γλιτώσει από την κρίση αν προσευχηθεί, φιλήσει μια εικόνα και συρθεί με τα γόνατα μέχρι μια εκκλησία.

Όλα αυτά γνωστά. Συνήθως η απάντηση όταν πας να ανοίξεις μια τέτοια συζήτηση είναι για τους ιερείς που ευλόγησαν τα όπλα του ΕΛΑΣ, αυτούς που πολέμησαν στην κατοχή ή ακόμα και για τα δικαιώματα των πιστών στην Σοβιετική Ένωση. Τίποτα από αυτά δεν απαντάει στο γεγονός ότι θα πρέπει να καλύπτουμε τις μεταφυσικές ανησυχίες του λαού με τον ίδιο τρόπο εδώ και 2000 χρόνια. Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού, γιατί κάνει βιώσιμο τον αβίωτο βίο των ανθρώπων έλεγε ο Μαρξ. Έλεγε όμως και κάτι άλλο: είναι (η θρησκεία) ο απατηλός ήλιος που γυρίζει γύρω από τον άνθρωπο, όσο ο άνθρωπος δεν μπορεί να γυρίσει γύρω από τον εαυτό του.

Τον άνθρωπο που δεν μπορεί να γυρίσει γύρω από τον εαυτό του τον καταδικάζεις σε χρόνια ακινησία σεβόμενος το «δικαίωμά του να μείνει ακίνητος» ή τον ωθείς να κάνει ένα βήμα κάθε φορά;

Με άλλα λόγια μήπως ζητάμε πολύ λίγα από τον λαό; Μήπως προσπαθούμε να προσαρμόσουμε τον δικό μας κόσμο σε αυτόν που ήδη έχει ως παράσταση ο λαός, αντί να ανοίξουμε τους ορίζοντες πέρα από το υπάρχον; Μήπως τελικά φρενάρουμε μπροστά στην ενδεχόμενη άρνηση του κόσμου να αντιληφθεί ότι υπάρχει κάτι άλλο εκεί έξω και δεν είναι ο θεός, αλλά η πιθανότητα ο καπιταλισμός να μην είναι μονόδρομος. Μήπως αντί να αγνοούμε τον ελέφαντα στο σαλόνι να είμαστε πιο επιθετικοί απέναντι σε μεταφυσικές αντιλήψεις; Μήπως μια πραγματικά προοδευτική πολιτική θα είναι η επί της ουσίας αντιπαράθεση με την εκκλησία και τον ρόλο της στην άσκηση της εξουσίας;

Η ιστορία έχει δείξει πολλές φορές ότι όσο λιγότερα ζητούσαν οι λαοί τόσο μεγαλύτερη ήταν η καταπίεσή τους. Η αποδοχή ενός ακόμα εξουσιαστικού βραχίονα δεν μπορεί να δικαιολογηθεί στο όνομα του σεβασμού στην θρησκευτική ελευθερία του ανθρώπου γιατί αυτή ποτέ δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν. Οποιοσδήποτε συμβιβασμός με αυτό είναι απλά ήττα.

Advertisements

4 thoughts on “Ο Γκλέτσος και η σύγκρουση με την εκκλησία

  1. Δεν έχω καμία αμφιβολία για τις προθέσεις του Γκλέτσου. Ούτε πιστεύω ότι έκανε κάποια σοβαρή αντίσταση. Δυστυχώς όμως δεν βλέπω ούτε την ελάχιστη διάθεση σύγκρουσης με την εκκλησία και την λογική της από κανέναν. Ούτε καν για το παραμικρό όπως το «βασιλεύσι»…

    1. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΜΕΓΚΑ Ο ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ ΕΘΕΣΕ ΘΕΜΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ.

      ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΒΕΒΑΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗ ΔΙΟΤΙ ΜΙΛΟΥΣΕ ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ, ΟΜΩΣ ΜΕΣΑ Σ’ ΑΥΤΗΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΤΗΘΕΙΣΑ ΜΕ ΤΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΧΡΥΣΟΒΟΥΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΦΙΡΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ.

      ΙΣΩΣ ΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΕΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΚΡΙΒΕΙΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΑΘΜΟ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝ ΘΑ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΘΕΙ Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΟΛΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

      ΘΕΡΣΙΤΗΣ

      ΓΕΙΑ ΣΑΣ

      1. ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΟΡΚΟΥ ΕΧΕΙ ΖΗΤΗΣΕΙ. ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ.

        ΚΑΙ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΤΟ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΘΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ 902 ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ.

        ΘΕΡΣΙΤΗΣ

        ΓΕΙΑ ΣΑΣ

  2. KAMIA ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΓΛΕΤΣΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΠΑΔΑΡΙΟ.

    ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΓΚΛΕΤΣΟΥ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΒΑΣΙΛΕΥΣΙ, ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ Ο ΠΑΠΠΑΣ ΑΝΤΙ ΤΗΝ ΕΥΣΕΒΕΥΣΙ.

    ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΝΑΛΟΓΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ Η ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ.

    ΕΤΣΙ ΚΑΙ Ο ΓΚΛΕΤΣΟΣ ΕΠΕΙΔΗ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ’ ΧΩΡΟ ΑΠΑΙΤΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣΙ ΕΠΕΙΔΗ ΤΑΧΑ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ, ΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΠΑΔΕΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ.

    Ο ΓΛΕΤΣΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΗ ΚΟΝΤΡΑΡΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΔΕΞΙΑ.

    ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ, ΟΥΤΕ ΟΤΙ ΑΜΒΙΣΒΗΤΕΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ.

    Η ΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΑΡΙΟΥ.

    ΑΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΝΑ ΠΕΙ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ, ΟΤΙ ΘΕΩΡΕΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΝΑΡΞΗ ΝΑ ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΜΕ ΑΓΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΛΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ ΟΝΤΑ.

    ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΙΑ.

    ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ.

    ΠΟΛΛΑΚΙΣ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΤΕΙ ΓΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΦΡΑΣΗ. ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΙ’ ΑΥΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΝΟΗΜΑ.

    ΒΕΒΑΙΑ ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΝΟΗΜΑ Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΜΙΑΣ ΠΑΡΘΕΝΑΣ ΑΛΛΑ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΑ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ.

    ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΤΑΜΑΤΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

    Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΤΑ ΒΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΠΑΔΑΡΙΟ ΑΛΛΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΠΛΕΥΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΑΜΑΧΗ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΗ.

    ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΛΩΒΗΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΟ ΤΑΣΕΙΣ Η ΜΟΝΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΟΣΟ ΚΟΣΜΙΚΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ.

    ΚΑΙ Ο ΓΚΛΕΤΣΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΟΣΟ ΚΟΣΜΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΡΡΟΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΖΩΗ.

    Ο ΕΝ ΛΟΓΩ ΠΑΠΠΑΣ ΜΑΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ.

    ΘΕΡΙΣΙΤΗΣ

    ΓΕΙΑ ΣΑΣ

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.