Ένα περίπου σοβαρό σχόλιο για τις εκλογές

λεβ

Οι εκλογές του 2015 θα μείνουν στην ιστορία για πολλούς λόγους και όχι μόνο γιατί τις κέρδισε για πρώτη φορά κάποιο εκτός ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κόμμα. Ας δούμε τι μας έμαθαν:

Είναι η πρώτη φορά που αποχωρεί μια κυβέρνηση από την πίσω πόρτα. Τόση έλλειψη ήθους δεν την περίμενε κανείς, ακόμα κι όταν αυτή η κυβέρνηση βασάνιζε αντιφασίστες, συνδιαλλαγόταν με φασίστες, χτυπούσε ΑΜΕΑ και συνταξιούχους, πετσόκοψε μισθούς και συντάξεις, εκβίαζε το λαό με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο, εξέφραζε ό,τι χυδαιότερο έχουμε δει μεταπολιτευτικά. Δεν έκανε ούτε ντιμπέι, τι να λέμε τώρα. Ούτε ντιμπέι…

Παράξενο δεν είναι που ανέβηκαν εντυπωσιακά τα ποσοστά Λεβέντη. Παράξενο είναι που τόσα χρόνια που έπαιρνε 0.02% και δεν είχε τεθεί ζήτημα ηγεσίας στην Ένωση Κεντρώων. Και αντί να τα βλέπουν αυτά στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ αμέσως να πέσουν να φάνε τους αρχηγούς τους. Ο Βενιζέλος θα δικαιωθεί ακόμα κι αν του πάρει άλλα 20 χρόνια, όπως ακριβώς και ο Λεβέντης. Και ο Σαμαράς ασφαλώς. Ήδη η μαγιά οπαδών υπάρχει. Όταν πήγε να κάνει δήλωση στο Ζάππειο υπήρχε ένας οπαδός του που φώναζε ΕΛΛΑΣ-ΕΛΛΑΣ-ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ. Ένας, αλλά υπήρχε. Και το πιο μεγάλο ταξίδι ξεκινάει με ένα μικρό βήμα.

Ο οποίος Σαμαράς έκανε έναν προεκλογικό αγώνα ελάχιστα λιγότερο γραφικό από το κίνημα ΕΛ.ΛΑ.ΔΑ. Αν ήμουν ΣΥΡΙΖΑ θα κερνούσα εγώ τα έξοδα για τους επικοινωνιολόγους του. Η ΝΔ_ επέλεξε να παίξει με έναν φόβο που δεν έβγαζε καμία λογική. Πρώτη φορά είδαμε πρωθυπουργό να βγαίνει και να παρακαλάει για ψήφους, να λέει “μην ψηφίσετε ποτάμι, ψηφίστε εμάς” και να βγάζει προς τα έξω ένα τόσο ακροδεξιό πρόσωπο που έκανε αυτούς που έφευγαν από το ΠΑΣΟΚ, όσο φιλοευρωπαίοι και αν είναι, να μην ψηφίσουν ΝΔ αλλά κάτι άλλο. Και να βλέπεις τον Τσίπρα να πηγαίνει να ψηφίσει και να έχει 800 κάμερες από όλο τον κόσμο και στο Σαμαρά ένα μικρόφωνο κι αυτό της ΝΕΡΙΤ.

Κάπου μεταξύ ΕΕΚ και ΕΔΕΜ βρήκαμε και την Πράσινη-Δημοκρατική Αριστερά. Αυτός ο Κουβέλης κατάφερε να καταστρέψει ένα ακόμα κόμμα. Είναι βέβαιο πως οι Πράσινοι θα πήγαιναν πολύ καλύτερα χωρίς αυτόν. Και αν δει κανείς την πολιτική διαδρομή του Κουβέλη θα διαπιστώσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε τα πάνω του μόνο όταν αυτός αποχώρησε, ότι η ΔΗΜΑΡ ήταν ένα από τα ελάχιστα κόμματα στην ιστορία που έφτασε να διαλυθεί η κοινοβουλευτική του ομάδα, μπήκε σε κυβέρνηση και βγήκε διαλυμένος, δήλωσαν στελέχη του ίδιου του κόμματός του ότι δεν θα τον ψήφιζαν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τώρα πήγε να συνεραστεί με ένα κόμμα και το εξαφάνισε από τον χάρτη. Και μετά λέτε τον Μητσοτάκη γκαντέμη.
Διαβάστε τη συνέχεια στο atexnos.gr

Advertisements